فلفل سیاه یکی از ادویه های پرکاربرد در کشورهای آسیایی است ماده جالبی که در فلفل سیاه وجود دارد یک ترکیب آلی منحصر به فرد به نام پیپرین است
پیپرین یک آلکالوئید است که عامل ایجادکننده تندی آن به حساب می آید از پیپرین خواص بیولوژیک فراوانی گزارش شده است از جمله اثرات ضدالتهابی, ضد درد, ضد افسردگی و ضد تشنج
جذب مواد غذایی مانند قند، ویتامین B۶، اسیدهای آمینه، بتاکاروتن، سلنیوم و آنتی اکسیدان کوئرکومین در حضور پیپرین افزایش می یابد.
در آزمایش های پس از تجویز پیپرین مشاهده شده است جذب گلوگز در دستگاه گوارش خرگوش افزایش یافته. حتی به کمک پیپرین می توان اسید معده را کاهش داد و از افزایش آزاردهنده حرکت روده جلوگیری کرد. زمانی که مکمل پیپرین به مدت دو هفته برای افراد داوطلب مرد تجویز شد، جذب بتاکاروتن در آنها به میزان قابل توجهی افزایش یافت. بنابراین می توان انتظار داشت مصرف روزانه فلفل سیاه همراه با غذاها و داروها می تواند جذب و اثربخشی آنها را افزایش دهد.
موضوع بسیار جالب دیگری که از پیپرین گزارش شده، اثر فوق العاده آن روی پوست و مو است. یکی از شایع ترین اختلالات پوستی، بیماری ای به نام ویتیلیگو است که بین فارسی زبانان به پیسی شهرت دارد.