روش های تقلب د برنج ,

 -فروشنده مقداری از محصول خریداری شده را برنج با کیفیت (مثل برنج هاشمی) و مقداری را برنج بی کیفیت (مثل برنج پرمحصول خزر) که بسیار شبیه بهم هستند و تشخیص آن فوق العاده سخت است را به خریدار بجای برنج با کیفیت می دهد و جالب اینکه در بعضی مواقع خریدار اینگونه می خواهد برای مثال برخی از رستوران دارها.
-فروشنده بجای برنج (مثل هاشمی و طارم) برنج شبیه به آن (مثل خزر یا شیرودی) به خریدار می دهد و خریدار بخاطر شباهت زیاد آنها بهم متوجه نمی شود.
-فروشنده، نام جعلی و فریبنده بر روی برنج می گذارد مثل برنج طارم هاشمی در صورتی که برنج هاشمی جزو ارقام صدری است. و یا طارم ندا که باز هم نام جعلی است چون برنج ندا از ارقام پرمحصول است و نمی شود آنرا در مجموعه ارقام برنج طارم که از ارقام مرغوب و بومی و محلی است قرار داد.
-فروشنده های دوره گرد، برنج پرمحصول را بجای برنج بومی می فروشند و شماره تماسی به خریدار می دهند که در صورت عدم رضایت از برنج، با آنها تماس گرفته و برنج فروخته شده را عودت دهند ولی نه به آن محل باز می گردند و نه به تماس آنها پاسخ می دهند.
-فروشنده، برای مثال بجای برنج دمسیاه، برنج هاشمی به خریدار می دهد و خریدار هم متوجه نمی شود زیرا برنج هاشمی هم مانند برنج دمسیاه عطر دارد ولی کمتر از آن و این مقدار ناچیز را خریدار متوجه نمی شود و اگر برنج عطر داشته باشد خریدار قبول می کند که برنج دمسیاه است.
-فروشنده به برنج نیم دانه مقداری برنج سالم اضافه می نماید تا خریدار با دیدن آن ترغیب به خرید شود ولی در بعضی موارد، برای مثال، به برنج نیم دانه هاشمی، برنج سالم پرمحصول مثل خزر یا فجر که شباهت بسیار زیادی به برنج هاشمی دارند اضافه می نمایند.
-فروشنده، برنج بی کیفیت را ابتدا به کیسه می ریزد و بعد مقداری برنج با کیفیت بر روی آن می ریزد تا مشتری فقط برنج با کیفیت را مشاهده کند.
برنج نادر
-فروشنده، به مشتری کیسه برنج باز شده با کیفیت را به عنوان نمونه نشان می دهد، ولی کیسه در بسته که برنج بی کیفیت و یا مخلوطی از برنج با کیفیت و بی کیفیت است را به مشتری می دهد.
-فروشنده، در تبلیغات خود، برنج ایرانی را با قیمت کم تبلیغ می کند و خریدار هم که برنج پرمحصول را نمی شناسد و برنج ایرانی را برنجی خوب می داند ترغیب شده و اقدام به خرید برنج پرمحصول می کند. (در اینجا فروشنده دروغ نگفته است که برنج ایرانیست زیرا برنج پرمحصول هم در ایران تولید می شود ولی به علت نداشتن عطر و طعم مناسب، قیمت آن کمتر از برنج مرغوب و محلی است).
-فروشنده یک نوع برنج را در کیسه های مختلف و با نامهای مختلف قرار داده و با قیمت های مختلف عرضه می کند و خریدار هم چون خواهان جنس مرغوب است، گرانترین آنرا انتخاب می کند.
-وقتی فروشنده نمی تواند برنجی را که شناخته شده و بازارپسندی خوبی ندارد را بفروشد، آنرا با نامی جعلی یا جدیدتر که کمتر شناخته شده است می فروشد.
-فروشنده، خریدار را با جمله <<اگر امروز نخری فردا همین هم گیرت نمی آید>> و یا <<بابت همین برنج فردا باید دو برابر پول بدهی>> ترسانده و ترغیب به خرید می کند.
-فروشنده، برنج پرمحصول ندا را بجای طارم عرضه می کند و چون رنگ برنج ندا سفید شفاف و تا حدودی شیشه ای ولی رنگ ارقام طارم سفید متمایل به کرم است می گوید که بدلیل ماندن بیشتر در دستگاه سفید کن، سفید و شفاف شده است در صورتی که درون و بیرون برنج یکرنگ است، برای مثال ما نمی توانیم میوه گیلاس را با شستن و مالش بیشتر سفید کنیم حتی اگر یک لایه از روی آن برداریم، باز هم قرمز است چون درونش هم قرمز است.
-دو شهر <<الف>> و <<ب>> تولید کنندگان برنج هستند ولی برنج شهر <<الف>> مرغوب تر و گرانتر است. فروشنده برنج ساکن شهر <<الف>>، برنج شهر <<ب>> را خریداری کرده و در شهر خود می فروشد. و خریدار جهت خرید برنج مرغوب به شهر <<الف>> مراجعه می کند و با اطمینان از اینکه برنج بومی آن شهر است اقدام به خرید می کند.
-بسیاری از برند های بسته بندی برنج نیز در کار خود اصل صداقت و درستی را رعایت نمی کنند. برای مثال: برخی برنج پرمحصول را بجای برنج کیفی ایرانی ارائه می کنند و برخی دیگر برنج های خارجی را که شباهت زیادی ( از نظر ظاهری) با برنج ایرانی دارد بجای برنج ایرانی کیفی (بنام برنج هاشمی یا طارم و..) می فروشند( خرید برنج خارجی برای آنها ارزان تر تمام شده و براحتی می توانند از عهده تبلیغات و جوایز برآیند درحالی که بهترین جایزه برای مشتریان صداقت در کیفیت و قیمت است).