مننژیت، راه های تشخیص و درمان آن ,

مننژیت یک نوع عفونت است که غشای محافظتی که در اطراف مغز و نخاع قرار گرفته است را درگیر می کند، احتمال ابتلا به این عفونت در همه اقشار وجود دارد ولیکن ابتلای آن در نوزادان، کودکان، نوجوانان و جوانان درصد بالاتری را شامل می شود، این نوع عفونت اگر به سرعت درمان نشود می تواند به یک معضل جدی مبدل شود و منجر به آسیب دائمی در مغز یا اعصاب شود

تشخیص بیماری مننژیت

تشخیص بیماری مننژیت با کمک چند آزمایش و تست قابل انجام است، این آزمایشات از قبیل

کشت خون : در این روش نمونه های خون در ظروف ویژه قرار می گیرند تا ببینند میکروارگانیسم ها به ویژه باکتری ها رشد می کنند یا خیر .

خون در سراسر بدن پخش می شود از این رو وجود عفونت و یا باکتری در خون بسیار مهم است، خون به طور عادی عاری از هرگونه باکتری و یا قارچ است، کشت خون به روش رنگ آمیزی گرم انجام می شود، یک نمونه خون زیر میکروسکوپ قرار می گیرد و رنگ آمیزی می شود و سپس مطالعه می شود.

تصویربرداری توموگرافی کامپیوتری و همچنین تصویربرداری مغناطیسی رزونانس و نیز اسکن سر می تواند التهاب و تورم را نشان دهد، تصویربرداری با اشعه ایکس و سی تی اسکن سینوس نیز می تواند راهی برای نشان دادن مننژیت باشد.

LP یا گرفتن آب مغزی نخاعی هم روشی برای تشخیص قطعی مننژیت است، در افرادی که دچار مننژیت هستند در مایع مغزی نخاعی مقدار کمتری قند (گلوکز) وجود دارد، همچنین سطح گلبول سفید و میزان پروتئین خون آنها افزوده شده است.

تجزیه و تحلیل مایع مغزی نخاعی همچنین می تواند به پیدا کردن باکتری که موجب ایجاد آن شده منجر شود و یا اینکه پزشک متقاعد شود این مننژیت توسط ویروس به وجود آمده است.

اگر پزشک به این نتیجه برسد که مننژیت شما ناشی از ویروس بوده ممکن است یک آزمایش بر پایه DNA که به نام آزمایش واکنش زنجیره ای پلیمراز نامیده شده تجویز کند، تا بتواند از طریق این آزمایش به توالی یابی ژنومی که موجب این بیماری شده است بپردازد و یا یک آزمایش برای تشخیص وجود آنتی بادی علیه ویروس که به تعیین علت دقیق و در نتیجه انتخاب درمان مننژیت منجر می شود.

مننژیت باکتریایی

درمان مننژیت باکتریایی حاد بلافاصله و از طریق آنتی بیوتیک های وریدی صورت می پذیرد، در مواردی پزشک از درمان با کورتیکواستروئید ها نیز استفاده می کند، این نوع درمان کمک می کند تا بیمار از خطر عوارضی مانند تورم مغز و تشنج جلوگیری شود.

اینکه چه نوع آنتی بیوتیکی برای بیمار استفاده شود و داروی آنتی بیوتیک مربوط به مننژیت چیست بسته به اینکه نوع باکتری که باعث عفونت شده چه بوده است متفاوت است، در مواردی که هنوز باکتری اصلی مشخص نشده ممکن است پزشک یک سری آنتی بیوتیک وسیع تجویز می نماید تا زمانی که قطعا نوع باکتری مورد نظر مشخص شود.

مننژیت ویروسی

آنتی بیوتیک ها نمی توانند مننژیت ویروسی را درمان کنند، به همین دلیل پزشک از درمان کورتیکواستروئید ها برای کاهش تورم در مغز و جلوگیری از تشنج استفاده می کند، در اکثر موارد عفونت های ویروسی خفیف خودشان در چند هفته بهبود می یابند و با مقدار زیادی استراحت، مصرف آب و مایعات و داروهای ضد درد برای کاهش تب و درد بیمار سلامت خود را باز می یابد.

اگر علت مننژیت مشخص نباشد، پزشک شروع به تجویز آنتی بیوتیک و درمان ضد ویروسی می کند تا زمانی که علت دقیق مننژیت و نحوه درمان مننژیت بیمار مشخص شود.

در اصل درمان مننژیت همانطور که عنوان شد به طور مستقیم وابسته به علت ایجاد کننده آن است، اگر مننژیت با علت قارچی به وجود آمده باشد داروهای ضد قارچ و اگر سل ریوی باعث ایجاد آن بوده باشد، ترکیبی از آنتی بیوتیک های خاص می توانند پروسه درمان بیمار را بگذرانند.

با اینحال بسیاری از داروهای ذکر شده در درمان مننژیت می توانند عوارض جدی را برای بیمار ایجاد کنند به شکلی که حتی در مواردی پزشک درمان را تا زمان مشخص شدن قطعی علت به تاخیر می اندازد.

مننژیت غیرعفونی ناشی از واکنش های آلرژیک یا بیماری های خودایمنی ممکن است با کورتیکواستروئید ها درمان شوند، در مواردی نیز نیازی به درمان نیست و به شکل خود به خودی بیمار بهبود می یابد.

مننژیت مرتبط با سرطان نیز جزئی از انواع مننژیت است و درمان مننژیت سرطان نیاز به داروهای خاص و شیمی درمانی دارد.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم

در همین سایت و در مقاله دیگری در رابطه با علائم مننژیت و اینکه چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم آورده ایم اگر علاوه بر آنچه اینجا آمده است به اطلاعات دیگری نیاز دارید می توانید آن مقاله را از اینجا باز کنید و بخوانید

شرحی از علائم اولیه بیماری مننژیت

مننژیت یک شرایط اورژانس است بنابراین اگر با این علائم رو به رو هستید خیلی سریع به محل اورژانس بروید و با پزشک علائمتان را مطرح کنید، در چنین مواردی حتما یک فرد را به عنوان همراه داشته باشید تا مشکلی برایتان پیش نیاید

• تب بالای 38 درجه
• خستگی شدید
• سردرد
• گردن سفت
• فراری بودن از نور و روشنایی
• خواب آلودگی و یا عدم پاسخ گویی
• تشنج

این علائم ممکن است همه با هم ظاهر شوند و یا اینکه هر کدام از این علائم به طور جداگانه نمایان شود.