(2).jpg)
ویروس هانتا میتواند کشنده باشد، اما میزان خطر به نوع ویروس، نوع بیماری، سرعت تشخیص و دسترسی به مراقبت بیمارستانی بستگی دارد. WHO گزارش میکند که مرگومیر عفونتهای هانتاویروس در آسیا و اروپا معمولا کمتر از ۱٪ تا ۱۵٪ است، اما در قاره آمریکا میتواند تا ۵۰٪ برسد.
در سندرم ریوی هانتاویروس، خطر مرگ بالاتر است. مرگومیر هانتاویروس در قاره آمریکا میتواند تا ۵۰٪ برسد. این آمار به این معنی نیست که هر تماس با موش کشنده است؛ بلکه نشان میدهد بیماری با وضعیت شدید باید خیلی سریع بررسی شده و درمان حمایتی انجام شود.
هانتا ویروس درمان اختصاصی و قطعی مانند یک داروی ضدویروس مشخص برای همه انواع ندارد. درمان اصلی، مراقبت حمایتی زودهنگام در بیمارستان است. درمان تاییدشده اختصاصی یا واکسن مجاز جهانی برای عفونت هانتاویروس وجود ندارد و مراقبت باید بر پایش دقیق و کنترل عوارض تنفسی، قلبی و کلیوی تمرکز کند.
در موارد مشکوک به سندرم ریوی هانتاویروس، انتقال فوری به اورژانس یا بخش مراقبتهای ویژه مهم است. اکسیژن، کنترل فشار خون، مدیریت مایعات، داروهای تببر و مسکن، دستگاه تنفس مصنوعی و در موارد شدید اکسیژنرسانی غشایی خارجبدنی یا ECMO ممکن است لازم شود.
درمان هانتا ویروس بر اساس نوع درگیری بدن انجام میشود. اگر ریه و قلب درگیر شده باشند، تمرکز درمان روی اکسیژنرسانی، کنترل فشار خون، مراقبت از قلب، تنظیم دقیق مایعات و بستری در بخش مراقبتهای ویژه است. اگر کلیه درگیر شده باشد، کنترل آب و الکترولیت، حفظ فشار خون و گاهی دیالیز موقت لازم میشود.
آنتی بیوتیک هانتاویروس را درمان نمیکند، چون عامل بیماری ویروس است؛ اما پزشک ممکن است تا زمان مشخص شدن تشخیص، در صورت احتمال عفونت باکتریایی همزمان، آنتی بیوتیک تجربی تجویز کند. در موارد تاییدشده هانتاویروس، آنتی بیوتیک به طور روتین لازم نیست، اما پیش از تشخیص قطعی یا در صورت شک به عفونت باکتریایی اضافه، ممکن است مناسب باشد.
عوارض هانتا ویروس به نوع بیماری بستگی دارد. در سندرم ریوی هانتاویروس، عوارض مهم شامل نارسایی تنفسی، تجمع مایع در ریه، افت فشار خون، شوک، اختلال عملکرد قلب و نیاز به دستگاه تنفس است. در HPS، عوارض مهم شامل ادم ریوی، کمبود اکسیژن، افت فشار خون و درگیری قلبی است و بیمار ممکن است به مراقبت ویژه نیاز پیدا کند.
در تب خونریزیدهنده همراه با سندرم کلیوی، عوارض اصلی شامل افت فشار خون، شوک، نشت عروقی، نارسایی حاد کلیه و اضافهبار شدید مایع است. در موارد شدید، بیمار ممکن است به دیالیز نیاز پیدا کند. بهبود کامل در این نوع بیماری میتواند چند هفته تا چند ماه طول بکشد.
افرادی که با جوندگان، فضولات، ادرار، بزاق یا لانه آنها تماس دارند، بیشتر در معرض خطر هستند. این گروه میتواند شامل کشاورزان، کارگران مزرعه، جنگلبانان، رفتگران، نیروهای کنترل آفات، افرادی که انبار یا خانه متروکه تمیز میکنند، کمپینگروها و کسانی باشد که در محیطهای آلوده به موش کار یا زندگی میکنند. افراد در تماس با جوندگان یا محیطهای آلوده به ادرار، مدفوع یا بزاق آنها بیشتر در معرض خطر هستند.
احتمال همهگیری جهانی هانتاویروس مانند کرونا پایین است. دلیل اصلی این است که هانتاویروس معمولا از راه جوندگان به انسان منتقل میشود و در بیشتر انواع، انتقال پایدار انسان به انسان ندارد. WHO در ارتباط با خوشه ۲۰۲۶ کشتی کروز اعلام کرد که خطر برای جمعیت جهانی پایین ارزیابی میشود. با این حال، در مناطق آلوده و در تماس نزدیک با جوندگان، بیماری میتواند جدی و حتی مرگبار باشد.
.png)